Space ของ ชัยว์ฒน์

นานแล้วน่ะคนผมยังคงคิดถึงคุณอยู่กี่ปีแล้วละที่ไม่ได้เจอกัน  ตอนนี้คุณก็มีแฟนใหม่แล้วละเค้าคงเป็นคนดี  น่าจะเป็นแบบนั้นน่ะ คงจะโตขึ้นคงจะผมยาวคงจะน่ารักขึ้นจากวันที่เราจากกัน..วันที่เท่าไรน่ะที่ผมได้เจอกันเค้าครั้งแรกจากวันที่เธอไป..วันที่14 เดื่อนเท่าไรไม่รู้ จะสองปีแล้วที่เราเลิกกัน    แต่วันที่17.10.2007 ผมได้เจอเธอโอ๋ น่ารักมากๆไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เจอ จากที่ทำทุกอย่างที่ผมจะได้เจอทุกวิถีอทาง   ไม่น่าเชื่อเราได้เจอกันขอเวลาที่จะได้อยู่กับเค้าแค่ 20ทานี  เป็นเวลา 20 นาทีคุ้มมากๆ เราได้อยู่ด้วยกันบน รถ ที่เธอขับมา เราได้ไกล้ชิดกัน ระยะ1ฟุด ก็ดีใจผมมีคำพูดกับเธอมากมายแต่ในเวลา 20 นาที ผมก็พูดอะไรไม่ได้มากเลยยิบเอาคำทีสำคัญ ที่สุดมาคุย ก่อนจะลาจากกัน ผมได้เอามือขวาที่ผมเคยทำก่อนจะลาคือเอามือของมือไปจับหัวของเค้าเบาๆแล้วพูดแล้ว รักนะเป็นประจำ ได้ตอนนี้ไม่ใช้เพราะเราเลิกกันนานแล้ว เลยพูดได้แค่คำว่า ไปแล้วนะ อันที่จริงนั้นผมมีคำที่อยากจะพูดที่ลึกซึ้งกว่านี้แต่ผม กลัว กลัวที่จะทำให้คำพูดสั้นๆบางคำจะกระทบใจ ของเธอ และทำให้เสียใจ..ไม่รู้สิ  ถ้าเราได้ใช้เวลาที่เจอกันในตอนนั้นมากกว่านี้คงดี แต่คงไม่ได้เพราะเราต้องเห็นใจแฟนของเค้าด้วย ผมยังรักคุณ นะรู่ไม๋  จากวันนี้ผมคงต้องเดินทางที่ผมกำหนดเอง       ถ้าคุณเล่น m แล้วได้เปิดอ่านผมคงดีใจ  คุณคงรู้ว่าผมไม่ชอบพิมนัก แต่นี้ละในใจจริงๆ